Skip to main content

कोरोना संक्रमितको संख्या ४ लाख ७१ हजार नाघ्यो, दुई हप्तामा चार गुना बढे

पछिल्लो दुई सातामा विश्वभर कोरोना भाइरस संक्रमितको संख्या चार गुनाले बढेको छ। कोरोना भाइरसको पछिल्लो विश्व विवरण अनुसार हालसम्म ४ लाख  ७१ हजार ३४ जनामा यसको संक्रमण पुष्टि भएको छ जबकी दुई साता अगाडि मार्च १० मा यो संख्या १ लाख १८ हजार ९ सय ४८ थियो। त्यसयता संक्रमितको संख्या झण्डै ३ लाख ५२ हजार ८६ ले बढेको छ। पछिल्लो समय भने कोरोना भाइरसको ‍ इपिसेन्टर अमेरिका भएको छ। त्यहाँ हालसम्म यसको संक्रमणबाट एक हजार ३२ जनाको मृत्यु भइसकेको छ भने ६८ हजार बढी संक्रमित भइसकेका छन्। पछिल्ला दिनमा देखिएको संक्रमणदरले यही गतिमा बढेमा अमेरिका विश्वको सबैभन्दा बढी संक्रमितको देश बन्ने विश्लेषकहरूले अनुमान गरेका छन्। अहिले अमेरिका भन्दा बढी संक्रमित चीन र इटालीमा मात्र छन्। चीनमा ८१ हजार बढी संक्रमित छन् भने इटालीमा ७४ हजार बढी संक्रमित छन्। पछिल्लो समय चीनमा संक्रमण रोकिएको छ भने इटालीमा भने संक्रमितको संख्या ७४ हजार बढीमा देखिएको छ भने ७ हजार पाँच सय ३ जनाको मृत्यु भइसकेको छ। त्यसैगरी कोरोना भाइरसको संक्रमणबाट ज्यान गुमाउने मुलुकमा  स्पेन दोश्रो नम्बरमा पुगेको छ। त्यहाँ हालसम्म ३६ सय

'अरूको पिटाइ खान त कहाँ मजा हुँदो रहेछ र !'

तेक्वान्दोबाट नेपाललाई स्वर्ण जिताउन सफल काजल श्रेष्ठको व्यस्तता आगामी दिनमा झनै बढ्नेछ। उनलाई अब एसियन गेम, वर्ल्ड च्याम्पियनसिप र ओलम्पिकको तयारी गर्नुछ।
१३ औं दक्षिण एसियाली खेलकुद (साग)मा गत मंगलबार ४६ किलोतर्फ तेक्वान्दोबाट २२ वर्षीया काजलले स्वर्ण भित्र्याएकी हुन्। देशका लागि मात्र होइन, काजलको खेल करिअरमा पनि यो सबभन्दा महत्वपूर्ण पदक हो।
फाइनलमा काजलको खेल निकै रोचक बन्यो। उनको भिडन्त आफूभन्दा निकै अग्ली पाकिस्तानी खेलाडी सयेद जादी सिद्र बातूलसँग भएको थियो। 
'तेक्वान्दोमा विपक्षी खेलाडीको एक इन्च उचाइ पनि निकै महत्व हुन्छ,' शुक्रबारको भेटमा उनले भनिन्, 'बातूल त मभन्दा पाँच इन्च अग्ली थिइन्। उनका खुट्टा पनि लामा। मेरो टाउकोमा सजिलै लाग्ने थियो।'
सेमी फाइनलमा भारतलाई जितेपछि उनको आत्मबल बढेको थियो रे। पाकिस्तानलाई पनि जित्छु भन्ने जोश थियो नै।
'फाइनलमा खेलाडी देखिसकेपछि त डर पनि लाग्यो,' उनले थपिन्।
टाउकोमा किक हान्दा सबभन्दा धेरै ३ अंक आउँछ। बातूलको खेल्ने विशेषता थाहा पाएपछि काजल उनका अन्य खेल हेर्न थालिन्।
धेरैजसो खेलमा बातूलको हेड किक राम्रो देखियो।
काजलले पनि रणनीति बनाइन्– उसको हेड किक ब्लक गर्छु। र, सकेसम्म उसले मौका नपाउने गरी छिटो खेल्छु।
खेलमा काजलले त्यसै गरिन्।
'खेल्दा पनि पहिले उसको हेड किक ब्लक गरेँ र तत्काल काउन्टर दिएँ,' प्रशन्न देखिएकी काजलले भनिन्, 'अन्तिममा आइपुग्दा किकको गति पनि बढाएँ। सोचेभन्दा छिटै अंक बढेछ।'
योजनाअनुरूप २–२ मिनेट चल्ने तीन राउन्डको प्रतिस्पर्धामा काजल अब्बल ठहरिन्। अन्तिम राउन्ड पुग्दा काजलको प्रत्येक किक बातूललाई महँगो सावित भयो। २ मिनेटमा १३–४ को फराकिलो अन्तरमा उनको ५० अंक पूरा भयो। र स्वर्ण निश्चित भयो।
स्वर्ण जितेपछि राष्ट्रिय झण्डा सहित खुसी मनाउँदै काजल श्रेष्ठ। तस्बिर: नारायण महर्जन/सेतोपाटी
जुनियर टिममा हुँदा उनले एउटा गेम खेलेकी थिइन्। त्यो गेम जित्दा काठमाडौं छनौट राउन्डमा पुग्न सक्थिन् उनी। तर हार भयो। त्यो हार सैह्य भएन।
'खेल सुरू गरेको दुई महिना मात्र भएको थियो। तर अरूको पिटाइ खान त कहाँ मजा हुँदो रहेछ र,' हारेको क्षण सम्झिँदै उनले भनिन्, 'अर्को गेममा त्यही मान्छेलाई पिटेर जित्छु भन्ने इगो आयो। तालिम पनि कडा गर्न थालेँ।'
त्यसपछाडिका खेल राम्रा त भए तर हार्ने क्रम रोकिएन। उनी जुनियर टिममै थिइन्, राष्ट्रिय छनौट हुने भयो। त्यति बेला पनि उनी फाइनलमा पुगेपछि १ अंकले हारिन्।
बारम्बार हार व्यहोर्दा इख पनि बढ्दै गयो। जुनियरमा च्यम्पियन थिइन् तर सिनियरमा गाह्रो भइरहेको थियो।
'एक दिन त फाइनलमा जसरी पनि जित्छु जस्तो लागेको थियो,' उनले हाँस्दै भनिन्, 'जित्न त जितेँ, एकैपटक स्वर्ण नै आउने गरी जितेछु।'
भक्तपुर बस्दै आएकी काजलले स्वर्णीम सपना पूरा भएको खबर सबभन्दा पहिले बुवालाई पठाइन्। तर साउदीमा ड्राइभिङ गर्दै आएका काजलका बुवा अनलाइन थिएनन्। 
'बुवा ड्यूटीमा हुनुहुन्थ्यो, लाइभ हेर्न पाउनुभएनछ,' उनले भनिन्, 'होटल आउनेबित्तिकै म्यासेज गरेँ। देशको लागि राम्रो गर्यौ भनेर बुवाले धेरै धन्यवाद दिनुभयो।'
काजलमा तेक्वान्दो मोह १३ वर्षकी हुँदै आएको हो। जडिबुटीमा कोटेश्वर तेक्वान्दो डोजाङ थियो। प्रशिक्षण केन्द्रमा हरेक दिन सेता ड्रेस लगाएका केटाकेटी जोसिलो आवाजमा खेल प्रयास गर्थे। नजिकै घर भएकी काजललाई पनि त्यो समूहिक आवाजले तान्यो। उनी हरेक दिन उनीहरूको क्रियाकलाप हेर्न थालिन्। किक हानेको दृश्य अझै रोमाञ्चित देखिन्थ्यो।
'घरको कौसीबाट तालिम देखिने। आवाज पनि जोसिलो सुनिन्थ्यो। ऊर्जा भरिए जस्तो लाग्ने,' काजलले तेक्वान्दो प्रवेश गर्नुको कारण सुनाइन्, 'निकै रमाइलो लाग्यो। मैले त्यस्तै आवाजमा किक हान्न थालेँ भने के होला भन्ने जिज्ञासा बढ्यो। अनि घरमा भनेँ।'
बुवा त त्यति बेलादेखि नै साउदीमा थिए। तेक्वान्दो खेल्न मन लागेको कुरा आमालाई भनिन्। तर आमाबाट सिधै अस्वीकृत भयो। तर काजलले अड्डी नै कसिन्। तेक्वान्दो खेल्न जान जिद्दी गर्दै खाना खानै छोडिदिएकी थिइन् रे।
'परिवारमा कसैले नगरेको काम गर्छु भन्दा ममीले अचम्म मान्नु भएको रहेछ,' उनले भनिन्, 'छोरीले पिटाइ खाएर आउली भन्ने पो डर रहेछ। पछि मान्नुभयो।'
सुरूसुरूमा तेक्वान्दो सिक्न जाँदा छिमेकीले समेत कुरा गरेका रहेछन्- छोरीमान्छे भएर के के सिकेको होला!
'पहिले त छिमेकीले राती आठ बजेसम्म के काम हुन्छ समेत भन्न भ्याउँथे,' उनी अचम्म मान्दै सुनाउँछिन्, 'पछि पछि भन्न छाडे। सायद सफलताले मुख बन्द गरिदिँदो रहेछ।'
तेक्वान्दोका नीति, नियम र तरिका थाहा भएपछि आफ्नो ज्ञान र क्षमता उनले दिदीसँग पनि बाँडेको बताउँछिन्।
भन्छिन्, 'नेपालमा महिलाले सेल्फ डिफेन्स जान्नु अति नै आवश्यक रहेछ। मैले दिदीलाई पनि डिफेन्स टेक्निक सिकाएँ। कहिलेकाहीँ अरू साथिलाई पनि निउँ खोज्छौ भन्दै जिस्काएँ।'
काजल मलेसिया, ताइवान, भारत र चीन पुगेर पनि खेलिसकेकी छन्। प्रतियोगिताका लागि घर छोडेर धादिङसम्म जानुपर्दा तालिम हलमै पुगेर सोधी खोजी गर्ने आमालाई पनि विश्वास दिलाएकी छिन्।
भन्छिन् 'अहिले त ममीलाई सबभन्दा धेरै खुसी लागेको छ। बाहिर जानुपर्दा पनि राम्ररी जाऊ, ख्याल गर भन्नुहुन्छ।'
तेक्वान्दो मा अब्बल सावित भएकी काजल पढाइमा पनि अब्बल नै थिइन्। तर खेललाई समय दिनु पर्दा पढाइ पछि परेको उनको गुनासो छ। क्याम्पमा जानु पर्दा राम्ररी पढ्ने वातावरण भएन। यसैले एसएलसीमा सोचेजस्तो नतिजा नआएको दुखेसो छ। 
'स्कुलमा सधैं प्रथम हुन्थेँ। एसएलसी बेला जुनियर वर्ल्ड च्याम्पियनसिपमा थिएँ। विशिष्ट श्रेणी नआएर दुःख लागेको थियो,' काजल सुनाउँछिन्।
प्लसटुसम्म जसोतसो पूरा गरेकी काजलको बाँकी समय खेलमै समर्पित छ।
भन्छिन्, 'दुवैतिर व्यालेन्स गर्न गाह्रो हुने रहेछ। पढाइ सम्झिएको भए फाइनलमा यसपालि पनि जित नहुन सक्थ्यो।'

Comments

Popular posts from this blog

कसले सार्वजनिक गर्‍यो पशुपतिको शिवलिंगको फोटो?

पशुपतिनाथ मन्दिरभित्रको मुख्य शिवलिंगको फोटो केही दिनअघि सामाजिक सञ्जालको एउटा ग्रुपमा भाइरल भयो। ‘पशुपति सन्त सम्मेलन’ नामको ह्वाट्सएप ग्रुपमा उक्त सार्वजनिक भएपछि विवाद सुरू भएको छ। साधारणतया पशुपतिनाथभित्र तस्बिर खिच्न नपाइने नियम छ। आखिर कसले गर्‍यो त उक्त फोटो सार्वजनिक? पशुपति क्षेत्र विकास कोषमा नियुक्त भएका सदस्य अर्जुनप्रसाद बास्तोलालाई शिवलिंगको फोटो ह्वाट्सएपमा सेयर गरेको आरोप लागेको छ। यो घटनापछि बास्तोलाले पशुपतिनाथकै अनादर गरेको भन्दै सम्बद्ध क्षेत्रका अधिकारीहरू रूष्ट बनेका छन्। ‘साधारणतया पशुपतिनाथभित्र तस्बिर खिच्न नपाइने नियम छ, यो नियम पशुपतिनाथको गरिमाका लागि बनाइएको हो,’ पूर्वसदस्यसचिव डा. गोविन्द टण्डनले भने, ‘अरूलाई खिच्न नदिने ठाउँमा बसेको मान्छे आफैंले यस्तो फोटो सुरक्षित राख्नु नै राम्रो हुन्छ।’ पशुपतिनाथ विश्व सम्पदा सूचीमा सूचीकृत छ। परम्परादेखि नै यहाँ तस्बिर खिच्न मनाही गरिएको छ। ‘लामै समयदेखि नै यहाँ तस्बिर खिच्न मनाही छ। गुहेश्वरीमा पनि निषेध थियो। भूकम्पपछि कसैले रोक्न नसकेर खुला छ,’ टण्डनले भने, ‘खुला गरियो भने भयावह हुन्छ, यसले धार्मि

स्वरोजगार बन्न चाहनुहुन्छ? पालुङटार नगरपालिकाले दिन्छ विनाब्याज १० लाख रूपैयाँ

गोरखाको पालुङटार नगरपालिकाले संघीय सरकारको सिको गर्दै युवा स्वरोजगार कार्यक्रम लागू गरेको छ। केन्द्र सरकारले प्रधानमन्त्री रोजगार कार्यक्रमबाट पाँच लाख युवालाई रोजगारी दिने यस्तै कार्यक्रम गत वर्ष ल्याएको थियो। त्यसका लागि तीन अर्ब १० करोड रूपैयाँ विनियोजन गरिएको थियो। यस्तै शैक्षिक प्रमाणपत्र धितोमा राखेर सात लाख रूपैयाँसम्म ऋण दिने अर्को कार्यक्रम पनि सरकारले ल्याएको थियो। तर ऋण लिने प्रक्रिया झण्झटिलो भएपछि विद्यार्थीले ऋण लिएका छैनन्। बाबुराम भट्टराई अर्थमन्त्री हुँदा पनि यस्तै कार्यक्रम लागू भएको थियो। पाँच लाख जना युवालाई स्वरोजगार बनाउने भनिएको त्यो कार्यक्रम स्वरोजगार बन्नेलाई भन्दा कार्यकर्तालाई पैसा दिएपछि असफल भयो। संघ सरकारले नाम फेरेर पटकपटक ल्याएका स्वरोजगार कार्यक्रम सफल नभएका बेला गोरखाको पालुङटार नगरपालिकाले फेरि यस्तै कार्यक्रम लागू गरेको छ। नगरभित्र बसोबास गर्नेलाई स्वरोजगार बनाएर कृषि उपजमा आत्मनिर्भर बनाउने नगरपालिकाको योजना छ। त्यसका लागि गत शुक्रबारदेखि विना ब्याज कर्ता वितरण पनि सुरू भइसकेको छ। ‘युवालाई आफ्नै गाउँमा स्वरोजगार बनाएर विदेश पलायन हुन

गौरिकाको पुरस्कार ६५ लाख, मण्डेकाजी, आयशा र सुवासले २२/२२ लाख पाउने

१३ औं दक्षिण एसियाली खेलकुद (साग) मा एकभन्दा बढी स्वर्ण जित्नेलाई प्रत्येक स्वर्णका लागि ११ लाख रुपैयाँ पुरस्कार प्रदान गरिने भएको छ।  सागमा पौडीकी गौरिका सिंह, करातेका मण्डेकाजी श्रेष्ठ, तेक्वान्दोकी आयशा शाक्य र गल्फका सुवास तामाङले एक भन्दा बढी स्वर्ण जितेका थिए।  गौरिकाले ४ स्वर्ण जित्दा अरुले २–२ स्वर्ण जितेका थिए। गौरिकाले थप २ रजत र ३ कास्य पनि जितेकी थिइन्। जसअनुसार उनले पाउने कुल पुरस्कार रकम ६५ लाख हुन्छ। ‘एकभन्दा  बढी स्वर्ण जित्ने खेलाडीको हकमा एक स्वर्णको ११ लाख दिने निर्णय भएको छ’, प्रधानमन्त्रीका प्रेस सल्लाहकार सूर्य थापाले भने, ‘यसरी हिसाब गर्दा  गौरिका सिंहले जम्मा पुरस्कार ६५ लाख पाउने देखिन्छ।’   गौरिका बाहेक अन्य तीन खेलाडीले भने २२ लाख पाउनेछन्। स्वर्ण पदक जिताउने प्रशिक्षकलाई पनि पाँच लाख दिने सरकारले घोषणा गरेको छ।